Nid y freuddwyd sy’n bwysig, ond adrodd y freuddwyd – y geiriau rydych chi’n eu dewis, y risgiau rydych chi’n eu cymryd wrth allanoli eich meddwl.

Mae hwn yn bortread breuddwydiol o gorff sy’n brwydro i gysylltu â’i hun ac eraill. Wrth i’r adroddwr ymdopi â phoen cronig, a phandemig yn digwydd yn y cefndir, mae hi’n mynd ati i archwilio rôl gwerth llythrennol a symbolaidd y geg ym mywyd awdur.

Gan gyfuno breuddwydion a straeon bob dydd, mae Pathemata yn archwiliad trasig a chomig gan yr adroddwr i leddfu ei dioddefaint, archwiliad sydd yn y pen draw yn trafod gwahanol fathau o golled – colli agosatrwydd, colli ei thad a cholli ffrind a mentor allweddol. Mewn rhyddiaith fanwl gywir, ddistylledig, mae ei stori yn gwneud y llinellau rhwng bywyd corfforol, anymwybodol a bob dydd yn aneglur.