Mae Castell Aymar wedi bod dan ymosodiad am chwe mis. Does dim llawer o fwyd ar hol a dim arwydd o help yn dod. Ond, jyst wrth i’r goroeswyr ystyried yr opsiynau gwaethaf, cyflawnwyd gwrth gan alluoedd uwch-naturiol: mae adnoddau’r castell wedi ail-gyflenwi, mae’r rhai sydd wedi anafu wedi gwella.

Medrwn ddiolch i Constant Lady a’i Arglwyddi am hyn, sydd wedi ymddangos yn y castell, er y ffaith bod ei drysau dan glo. Am ei gefnogaeth, maent nhw eisiau cael ei haddoli a chyn bo hir, mae pawb yn yr adeilad o ddant eu dylanwad, gan gyfrannu i ddathliadau meddwol, gyda bwyd o ffynhonnell erchyll.

Er i’r frwydr tu fas amddiffyniadau’r castell parhau, nad ydy’r boblogaeth yn y castell yn talu sylw… heb law am dri unigolyn: y milwr Ser Voyne, y lleian hudolus Phosyne a’r gwas Treila. Beth maen nhw am wneud? Nid ydyn nhw yn imiwn i demtasiynau’r Arglwyddi nac ei gilydd. I achub y castell, a’i hun, bydd rhaid i’r tair ail-ddychmygu pwy yn unig ydyn nhw a’i byd o’i chwmpas.